"ฉันไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร แต่ไม่ใช่แค่ฉันคนเดียวหรอก ทุกคนก็เหมือนกัน"

"อามาเนะ มิสึบะ" อายุ 26 ปี เป็นมนุษย์ที่ไม่มีความเห็นอกเห็นใจคนอื่น ให้ความสำคัญกับความรู้สึกของคนอื่นไม่ได้ ไม่เก่งเรื่องการมีความรู้สึกร่วม หรือเข้าอกเข้าใจคนอื่น และมักถูกมองว่าเป็นคนเย็นชาอยู่เสมอ เธอสังกัดอยู่ที่ร้านร่ม ร้านกาแฟเล็ก ๆ ไร้ชื่อที่ซ่อนตัวอยู่ในท้องถิ่น ซึ่งมีบริการรับจ้างสารพัดให้กับเหล่าลูกค้าประจำสูงวัย โดย "งาน" ที่ว่ามีสามรูปแบบ แบบแรกคือการรับส่งผู้สูงอายุที่ไปโรงพยาบาลเองไม่ได้ แบบที่สองคือการเป็นตัวแทนเยี่ยมไข้ และแบบที่สามคือการทำงานสารพัดอย่างที่พ่วงมากับสองแบบแรก

หญิงสาวที่ไร้อารมณ์ร่วมกับผู้อื่น ใช้ชีวิตเหมือนทิ้งสังคมไว้ข้างหลัง และเหมือนพยายามจะฆ่าตัวตายไปทีละนิดด้วยการทำสิ่งแย่ ๆ กับตัวเอง กลับเจอเหตุการณ์บางอย่างจากผู้ใช้บริการที่ร้านร่ม จนมีความคิดเกี่ยวกับชีวิตเปลี่ยนไป ความเศร้าเกินจำเป็นคือภาระหนักอึ้งของชีวิต...จริงหรือ?