کارتر در اواخر حکومت پهلوی درصدد آن بود که نظامی دموکراتیک در ایران برقرار سازد و کمی از قدرت شاه بکاهد. کارتر این کار را با فرایند لیبرالی شدن شروع کرد، اما به‌رغم نتیجه‌ای که از هرج‌ومرج و خشونت عایدش شد، روی حرف‌های خود تکیه نکرد و شاه را در نهایت رها کرد.

از روزی که شاه ناگزیر از تبعید شد (ژانویهٔ ۱۹۷۹) و به‌ویژه پس از ماجرای گروگان‌گیری در ۴ نوامبر ۱۹۷۹ (۱۳ آبان ۵۸)، مقامات، سیاستمداران و سیاستگذاران انگشت اتهام را به طرف رقبای خود دراز کردند که، چه کسی ایران را از دست داد. سیاستمدارن امریکایی و سفیر امریکا در ایران، هلمز، کارتر را در این موضوع مقصر می‌دانستند اما کارتر همراه با اکثریتی رادیکال و جدید مستقر در مجلس نمایندگان امریکا بدون هیچ احساس مسئولیتی، ورق اتهام را رو به سوی شاه برگرداندند و او را کسی دیدند که سیاست واشنگتن را به طرف خود سوق داد و پایه‌های استراتژیک دو کشور را با انتقاد مداوم از شاه در خصوص تحت فشار قراردادن رژیم شاه از طریق حقوق بشر، فروش جنگ‌افزار و فرایند لیبرالیزه‌کردن به لرزه درآورد. درست در زمانی که شاه احتیاج داشت تا با دادن دلگرمی، امواج ناآرامی و سرکوب را کاهش دهند، امریکا به مقابله برخاست، وی را گیج و مبهوت کرد و پشتیبانی ناچیزی را از وی به عمل آورد.

به گفته خاویر گِررو، کارتر بحران ایران را با کوهی از اشتباهاتی که بیشتر از خودش سرچشمه می‌گرفت، مدیریت می‌کرد. احتیاط بیش از حد، تناقض، سرهم‌بندی، ناکامی در برابر عدم توجه کافی به مسئله، تا جایی که زمان از دست می‌رفت، سوءاعتماد به مقامات امریکایی مستقر در صحنه، و عدم‌توانایی و تسلط بر منازعاتی که کابینه‌اش را دستخوش هرج‌ومرج و طاعون کرده بودند. نتیجهٔ کار، سقوط شاه و ایران بود که دیگر سدی در برابر منافع اتحاد شوروی و توسعه‌طلبی آن برای امریکا ایجاد نمی‌کرد.

خاویر گِررو در این کتاب نقش کارتر و سیاست‌هایش را در سقوط رژیم پهلوی بررسی کرده است.به عبارتی این کتاب مطالعهٔ سیاست خارجی کارتر، شخصیت وی و شاه و چهره‌های دیگری نظیر سایروس ونس وزیر خارجه، زبیگنیو برژینسکی مشاور امنیت ملی، ویلیام سولیوان سفیر امریکا در ایران و آیت‌الله خمینی است. گرچه کار بر سر جنبهٔ سیاسی و دیپلماتیک انقلاب متمرکز است، به‌ویژه از دیدگاه دولت کارتر، توجه مهمی به عوامل دینی، اقتصادی و اجتماعی نیز معطوف شده است.

خواندن کتاب دولت کارتر و فروپاشی دودمان پهلوی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم
همه علاقه‌مندان به تاریخ و علوم سیاسی به ویژه تاریخ معاصر