Jak uchwycić istotę krzyku na obrazie? Jak zapisać dźwięk, nie zatracając jego esencji? I czy jest to w ogóle możliwe? Czy multiplikacja wyrazu skutkuje wysileniem jego semantyki?
"Krzyk" staje się tym samym opowieścią o korespondencji sztuk, o (nie)możności ich wzajemnych komparacji, o ideałach tragicznego artysty poślubionego Sztuce.