احمد کسروی هجده سال پس از وقایع مشروطه، در سال ۱۳۰۲ ش، بر آن شد تا رخدادهای آذربایجان را از بدو جنبش مشروطه به رشته تحریر درآورد. او یادداشت‌های ابتدایی خود را در سوریه در مهنامة العرفان با عنوان «آذربایجان فی‌ثمانیة عشرعاماً» به چاپ رساند و سپس آنها را از سال ۱۳۱۳ ش به صورت سلسله مقالاتی در مجله پیمان منتشر کرد. از آن جا که رخدادهای آذربایجان از سایر مناطق قابل تفکیک نبود، حوادث و وقایع دیگر کانون‌های جنبش مشروطه‌خواهی، چون تهران و گیلان نیز افزوده شد و بدین ترتیب کتاب «تاریخ مشروطه ایران» در سه بخش به چاپ رسید. وقایع پس از انقلاب مشروطه تا پایان قیام شیخ محمد خیابانی نیز در چهار بخش با عنوان «تاریخ هیجده ساله آذربایجان» منتشر شد.