Het ruisen van de zee speelt zich af in Zeeland, waar Anton leraar Nederlands is. Tijdens de watersnoodramp van 1953 zag hij zijn vader verdrinken. Toen ook zijn streng gereformeerde moeder stierf, kon hij eindelijk zijn eigen weg kiezen. Maar zijn leven was voorspelbaar, tot op een dag Claudia voor hem in de klas staat en Anton wordt overspoeld door herinneringen aan zijn vader. Opnieuw beleeft hij diens verdrinkingsdood en hij beseft dat hij zijn emoties al die tijd heeft weggedrukt. In Claudia ziet hij een mogelijkheid zijn trauma op te lossen.

Zeer treffend omschrijft Catharina IJzelenberg de tijdsgeest van de jaren vijftig en zestig en de onmacht van veel babyboomers om met emoties om te gaan. Het ruisen van de zee is een hartveroverende roman over de persoonlijke gevolgen van de watersnoodramp.