In 1966 verhuisde Joke van Leeuwen op jonge leeftijd met het ouderlijk gezin van een dorp in Noord-Holland naar Brussel. Van de ene op de andere dag kwamen zij en haar zussen op een school terecht waar andere regels en gewoontes heersten. Met haar taalvirtuositeit en beeldende kracht kijkt zij nu terug op de jaren waarin ze opeens als een vreemdeling werd gezien, en zet ze haar persoonlijke verhaal in de bredere context van een tijd en een stad in verandering. Het levert soms schrijnende, dan weer hilarische beelden op.