Tussen het oude Oost- en West-Duitsland, aan de Baltische Zee, ligt de grens die bewaakt werd door honden, elk vastgebonden aan zijn eigen stukje land. Dit is hun verhaal.

Marie-Luise Scherer beschrijft levendig en nauwkeurig het leven van honden en mensen op de grensstrook en de realiteit en absurditeit van de Duitse grens met zijn mijnenvelden, wachttorens en automatische schietinstallaties. Ze legt de focus daarbij niet op vluchtelingen of op de schutters, maar op de waakhonden die daar patrouilleren. Een van de honden is Alf, wiens lot Scherer volgt tot nadat de grens werd geopend.

Door de politieke ontwikkelingen na de val van de Berlijnse Muur in november 1989 is De grenshonden een historisch document en een klassieker in de Duitse literatuur geworden.