ناگهان از خواب بیدار می‌شوید و خودتان را می‌بینید که وسطِ اقیانوس‌اید. می‌توانید تصور کنید؟ هر چیزی که در اطرفتان بوده است، شناور شده و همه‌ جا پر از جزیره‌های عجیب‌وغریب است؛ جزیره‌ی قطارها، نیمکت‌ها و...

نمی‌توانید از خانه بیرون بروید، مگر با قایق. روال عادی زندگی تعطیل شده است. مغازه و مدرسه‌ای باز نیست. زمین‌های کشاورزی و بعضی از حیوانات زیر آب‌های اقیانوس‌اند. مردم پراکنده‌اند و هر کدام جایی پناه گرفته‌اند که در امان باشند و منتظر نیروهای کمکی‌اند. آن‌ها گاهی خیال می‌کنند این وضعیت همیشگی‌ست و می‌ترسند که شاید به‌زودی در اقیانوس غرق شوند.

داستانِ پسر اقیانوس روایت ذهن خیال‌پرداز یک کودک از زندگی گروهی از مردم در جنوب ایران است که با پدیده‌ی طبیعی سیل مواجه شده‌اند.

از دوران باستان، مردم برای توضیح و رویارویی با بلاهای طبیعی به قصه و افسانه چنگ زده‌اند تا چرایی و چیستی پدیده‌های طبیعی را درک کنند. امروز، دلیل رخ‌داد بسیاری از پدیده‌ها از نظر علمی مشخص است و می‌توان پیش‌بینی کرد که برای در امان ماندن از زلزله، سیل یا توفان باید چه کار کرد. بااین‌حال، انسان نمی‌تواند مانع اتفاق‌های طبیعی شود. برای همین قصه‌ها و افسانه‌های مدرن را در واکنش به بلاهای طبیعی می‌سازد که نقش آگاهی‌دهنده و آرامش‌بخش دارند.

پسرک در این داستان با مجموعه‌ای از حیوانات کوچکِ مینیاتوری سفری را در روستایی غرق در آب آغاز می‌کند. یک راوی کوچک با فهم محدودی از جهان که تلاش می‌کند با ترس‌هایش روبه‌رو شود. او تقابل نیستی و هستی را جلو چشم‌هایش می‌بیند و در گستره‌ی امن تخیل راه‌هایی برای گذر از واقعیت پیدا می‌کند. پسرک به بازی، دوستی و امنیت نیاز دارد و رویاپردازی به او کمک می‌کند تا بتواند آنچه نیست را بسازد.

تصویرگری‌های کتاب پر از جزییات بی‌نظیر از زندگی مردم جنوب ایران است؛ از معماری تا سبک پوشش، عادت‌‌های روزمره و شیوه‌های کسب‌وکار. بستری که به‌خوبی منعکس‌کننده‌ی تنوع فرهنگی است و کودکان را با دغدغه‌ها، رنج‌ها و امیدهای مردم این گوشه از زمین آشنا می‌کند.