نمایشنامه «مادر» را برتولت اویگن برشت در سال ۱۹۳۱ در قالب اثرى آموزشى نوشت و براى اولین بار در ژانویه ۱۹۳۲ در برلین به اجرا درآمد. برشت تحت تأثیر رمان هم‌نام ماکسیم گورکى تصمیم به نوشتن نمایشى آموزشى گرفت که در آن مقطع تاریخى یک ضرورت محسوب مى‌شد.
شرایط پس از جنگ جهانى اول، پا گرفتن حکومتى سوسیالیستى در شوروى و تأثیر انقلاب اکتبر بر زحمتکشان جهان باعث شد تا فرودستان به آینده‌ى خویش امیدوار گردند و درست به همین دلیل برشت با نوشتن «مادر» قصد تهییج کارگران و زحمتکشان را نداشت.
اجراى نمایشامه «مادر» در برلین بیش از ۱۵۰۰۰ زن کارگر را به تماشا کشاند که این رقم تا آن تاریخ بى‌سابقه بود. نویسنده با آموزشى نامیدن اثر قصد داشت جدا از تأثیرگذارى بر تماشاگر هم‌زمان آن‌ها را به تفکر وادارد، چرا که تئاتر فقط محض سرگرمى نیست، آموختنى هم هست، و هرچه بیشتر بیاموزیم جهان را بهتر مى‌توانیم بررسى کنیم و طرحى نو پیش آریم.
آن‌چه در حین اجراى نمایش مطرح مى‌شد، مى‌توانست الگوى هر کشور دیگر هم باشد، بنابراین نویسنده اثرى با درون‌مایه‌اى جهانى آفرید تا هرجا ستم هست مبارزه نیز دنبال شود. و آن‌چه که در این اثر حائز اهمیت است نگاه جنگ‌ستیزانه و نوع دوستانه‌ى مطرح در جابه‌جاى نمایش است. گروه کر و ترانه‌هاى در حین اجرا از جذابیت‌هاى اجرایى است.
برشت مثل همیشه در نوشتن از حضور و نظر شخصیت‌هاى گوناگون بهره مى‌جست و در پیدایش این نمایشنامه نیز با اسلاتان دودف، هانس اَیسل و گ. وایزنبرن همکارى مستمر داشت. اجراى بسیار موفق این اثر با بازى درخشان هلنه وایگل در نقش مادر، شهرتى فرامرزى براى هنرمندان آن پدید آورد و به‌عنوان یکى از درخشان‌ترین اجراى قرن بیست به ثبت رسید.